Dziś chcę podzielić się z Wami refleksją na temat cynii ( cynki, jakobinki). Te niezawodne kwiaty kojarzone z wiejskimi ogrodami wracają powoli do łask. Idealnie zapełniają przestrzenie posadzone na rabatach bylinowych , niejednokrotnie ożywiając je barwami. Piękności z rodziny astrowatych nie sprawiają problemów, a posadzone w słońcu odwdzięczają się wspaniałością kwiatów i długością kwitnienia. Świetnie nadają się na kwiat cięty, ich trwałość w bukiecie jest niewątpliwie kolejną zaletą. Wiosną wysiane do inspektu w połowie maja przesadziłam na rabatę. Mają jeszcze jedną zaletę, zwabiają motyle :).
Po szalonym sierpniu, który nie jest u nas urlopowy :) zaczyna się spokojniejszy wrzesień. Niesie ze sobą chłodniejsze noce i coraz krótszy dzień. Na miły początek, końca lata, cynie z mojego ogrodu. W tym roku postawiłam na odmianę chryzantemową w stonowanych kolorach. Ale z cyniami różnie bywa, nawet nasiona z jednego opakowania mogą okazać się zaskoczeniem i to też w nich lubię.
Pomiędzy roślinami zasieki z misternie ułożonych gałązek, które uniemożliwiają moim kurkom drapanie, mój ostatni patent ;):).
Pięknego września życzę moi mili Goście :).
