u schyłku lata...

Lato się kończy... był to niezwykle pracowity czas w naszym Siedlisku. W ogóle, to jakiś niesamowity rok, obfitujący w wiele wydarzeń. Wciąż nie jest tu spokojnie, a czas wcale leniwie nie płynie :). Praca wciąż wre.  Sama nie wiem, jak to się dzieje, że nie zwalniamy z wiekiem, tylko przyspieszamy. Rozszerzamy zainteresowania, uczymy się wciąż nowych rzeczy. W biegu robię zdjęcia, żeby móc się z Wami nimi podzielić. Na spisanie nowych spostrzeżeń i doświadczeń przyjdzie czas zimą. Teraz trochę letnich jeszcze fotek.

Niezawodne cynie, dziś w roli głównej.

Mogą być dostojne i frywolne.

I bukiety, tego lata miałam zatrzęsienie bukietów. Tu dwa kolory w cieniu brzóz.

 W tym roku skusiły mnie również białe piękności.

Ozdobione motylami zachwycają jeszcze bardziej.

Miłego tygodnia, radości i słonka. Cieszmy się ostatnimi dniami lata:)

Niezawodna cynia

Witajcie,
Dziś chcę podzielić się z Wami refleksją na temat cynii ( cynki, jakobinki). Te niezawodne kwiaty kojarzone z wiejskimi ogrodami wracają powoli do łask. Idealnie zapełniają przestrzenie posadzone na rabatach bylinowych , niejednokrotnie ożywiając je barwami. Piękności z rodziny astrowatych nie sprawiają problemów, a posadzone w słońcu odwdzięczają się wspaniałością kwiatów i długością kwitnienia. Świetnie nadają się na kwiat cięty, ich trwałość w bukiecie jest niewątpliwie kolejną zaletą. Wiosną wysiane do inspektu w połowie maja przesadziłam na rabatę. Mają jeszcze jedną zaletę, zwabiają motyle :).
Po szalonym sierpniu, który nie jest u nas urlopowy :) zaczyna się spokojniejszy wrzesień. Niesie ze sobą chłodniejsze noce i coraz krótszy dzień. Na miły początek,  końca lata,  cynie z mojego ogrodu. W tym roku postawiłam na odmianę chryzantemową w stonowanych kolorach. Ale z cyniami różnie  bywa, nawet nasiona z jednego opakowania mogą okazać się zaskoczeniem i to też w nich lubię.

Pomiędzy roślinami zasieki z misternie ułożonych gałązek, które uniemożliwiają moim kurkom drapanie, mój ostatni patent ;):).
Pięknego września życzę moi mili Goście :).

U schyłku lata

Nie da się ukryć lato odchodzi małymi kroczkami. Nieuchronnie nadciąga jesień, temperatury w nocy nie pozostawiają złudzeń, idzie zimne... Odleciały bociany, zbierają się do odlotu klucze dzikich gęsi. Wszystko to odbywa się w słabnących promieniach słońca i wietrznych jesiennych podmuchach. Ogród jeszcze kolorowy, ale jakiś nostalgiczny.
Poniżej zdjęcia moich nowych cynii, pierwszy raz wysiałam taką nakrapianą odmianę :)

Odmiana cynii chryzantemowej

Mieczyki - przekwitły białe, czerwone i łososiowe, teraz kwitną trójbarwne.

Biała kompozycja pod brzozami jest tak pomyślana, że cały czas wygląda kwitnąco. Wiosną kwiaty wiosenne, latem pelargonie, a jesienią niskie astry. Ostatnie właśnie w pąkach.

Wdzięczna rudbekia, niezwykle trwała w bukietach i słoneczna nawet w pochmurny dzień.

I jeszcze to, czym jestem zajęta teraz bez przerwy. Zbiory i przetwory :) Jabłka odmiany "jaśnie pańskie".

Kilka odmian pomidorów, w tym roku trafiłam na naprawdę pyszne.

Dziękuję za uwagę i życzę Wszystkim miłego tygodnia :))